Today:

பேப்பர் கழுதையின் நட்சத்திர நண்பன் ; யாழன்

Posted by YAALAN0

பிரபஞ்சத்தின் ஏதோ ஓர் மூலைமுடுக்கில் இருந்தவாறு அபாயத்தில் சிக்கியதை உணர்ந்தவாறு அவலக்குரல் எழுப்பிக்கொண்டிருக்கின்றது எனது மனம்,நடுநிசி இரவில் மொட்டை மாடியில் இருந்தவாறு நட்சத்திரகூட்டங்களை வைத்த கண் வாங்காமல் பார்த்தவாறு இருக்கின்றேன்,அந்த நட்சத்திரகூட்டங்களில் ஏதோ ஒரு மூலையில் என்னை போல ஒரு மனம் அதிர்ந்து கொண்டு என்னை நோக்கி அங்கிருந்து கொண்டே கையசைப்பதாக உணர்கின்றேன்,நானும் பதிலுக்கு கையசைத்து எமது உறவை ஒவ்வொரு இரவும் புதுப்பித்துக்கொள்கிறேன் .  .  .சூனியத்தில் நிலைத்துவிட்ட என் மனம் நினைவுக்கு திரும்புகின்றது,கையில் ஒரு பேப்பர்,விழித்துகொண்ட மனம் நட்சத்திர நண்பனை மறந்துவிடுகின்றது,நாளை உள்ள பரீட்சையை நினைத்தை கையிலுள்ள பேப்பரை படிக்க தொடங்குகின்றது 

ஒரு பேப்பரில இருக்கிறதை படிச்சு பாடமாக்கிட்டு அதை இன்னொரு பேப்பர்ல எழுதி பாஸ் பண்ண போகின்றேன் அதுக்கு பிறகு ஒரு பேப்பர்ல சேர்டிபிக்கட் எடுத்திட்டு,வேலைனு போயி மாச மாசம் காசுனு ஒரு பேப்பர் கட்டை வாங்கிகொள்ள போகின்றேன் வாழ்க்கையே துண்டு பேப்பர்க்குள்ள தொலைசிட்டு தேடிட்டு இருக்கின்றேன் இதுக்கு கழுதைகள் எவ்வளவோ மேல்,பிறந்த உடனேயே சமயம் இனம் மொழி முத்திரைகள் குத்தப்பட்டு மீதி வாழ்க்கை முழுதும் அவை  மனிதர்களின் வாழ்கையை தீர்மானிப்பதில் முகப்பெரும் பங்கை செலுத்துகின்றது ,தனிமனித விருப்புக்களை அழித்துடைக்கும் சமூகத்தின் தொடர்ச்சியான போக்கு இவற்றை மென்மேலும் வளர்த்து மனித இனத்தை தீயில் கருக்கியவாறு உள்ளது.மனிதர்கள் தம்மீதான கட்டுப்பாட்டை இழந்து முறைதவறுகின்றனர்,குறிப்பிட்ட சமுதாயங்களின் போக்கு தம் மக்கள் மீது பாதிப்புக்களை ஏற்படுத்துவதையும் தாண்டி பிற சமுதாயங்கள் மீதும் தாக்கம் செலுத்தி அவற்றை தம் அடிமையாக்கி தம் பின்னே அலையவிடுகின்றன,சமுதாயத்தின் தவறான வழிகாட்டல் காரணமாக தமது சுய அறிவை இழந்து பலவீனம் அடையும் தனிமனிதர்கள் இலகுவாக அடிமை நிலையை அடைந்து வீழ்கின்றனர்,எதிர்த்து வாழ எத்தனிக்கும் சிறிய வீதமான மக்களும் சமூகத்தின் சுனாமி தாக்குதல்களை சமாளிக்க முடியாமல் முடிவில் சரணடைந்து விடுகின்றனர்,

பேப்பரில் தொடங்கி பேப்பரில் முடியும் வாழ்க்கையாக தன்னை பேப்பரினுள் அடக்கி கொண்டு விலங்குகளை விட இழிநிலையில் மனிதன் அவலமாக வாழ்ந்து சாகின்றான்,பிறந்த சமூகத்தின் உண்மையான முகத்தை காண தவறும் மனிதமனங்கள் மாயைகளினால் உருவானவற்றை கூட்டாக பின்தொடர்வதில் அலாதியான இன்பத்தை கண்டுகொள்கின்றன,தனக்கான ஒரு குடும்பம்,அதை சுற்றி ஒரு வட்டத்தை அமைத்து கொள்வதிலேயே மனிதன் தன் வாழ்நாளை செலவழித்து ஏன் பிறந்தோம் ? எதற்காக வாழ்கின்றோம்? என்ற பிரக்ஞை அற்று தன் மனதின் அடி ஆழத்தில் இருக்கும் தனக்காக பிரபஞ்சத்தின் கட்டளையை கண்டறியாமல் தன் வாழ்வை வீணாக கழிக்கின்றான்,துடுப்பில்ல தோணியை கையால் வலிக்கலாம் ஆனால் சென்றடைய இலக்கை கொண்டிராமல் எதை நோக்கி வலிக்க ?

நான் யார் ? எனது பிறவியின் நோக்கம் என்ன ? நான் இந்த கணம் செய்யவேண்டியது என்ன? எனக்கென்று இருக்கும் தனித்தன்மை என்ன? மனதை கண்டுகொள்ளாமல் அதை தினமும் சித்திரவதை செய்து எமக்காக வேலை வாங்கின்றேனா? விடை தெரியா கேள்விகளுடன் தூங்கசெல்கின்றேன்! நாள் முழுதும் என்னிடம் (நான்) சித்திரவதைப்பட்ட மனதை அதன் பிறப்பிடமான பிரபஞ்சத்துக்கு அனுப்பிவிட்டு (நான்) ஓய்வெடுக்க போகின்றேன். . .

அன்புடன் யாழன் 

Tags

Leave Comment |

0 Comments

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

(required)
(required)

A- A A+